1.Τι σηματοδοτεί η νέα κυβέρνηση, κ.Μητρόπουλε;

Ότι η χώρα μπαίνει πιο βαθιά στο λαγούμι του νεογερμανικού νεοφιλελευθερισμού, της οικονομικής αλλοτρίωσης και της εθνικής ετερονομίας. Ότι το ανορθολογικό και καταστροφικό σχέδιο των δανειστών, που επέβαλε η κυρίαρχη γερμανική τάξη και υποβαθμίζει τη χώρα στον διεθνή καταμερισμό της εργασίας, γίνεται η νέα μεγάλη ιδέα. Από πολιτικής σκοπιάς, δείχνει το τραγικό αδιέξοδο των κυρίαρχων ακόμη δυνάμεων που ευθύνονται για την κρίση. Ποτέ εθνική αστική τάξη μαζί με τα σύμμαχά της τμήματα (ΜΜΕ, διανόηση κ.ά.) δεν στάθηκε τόσο κραυγαλέα ανίκανη να αντιμετωπίσει οικονομική κρίση. Η προσποίηση ότι το πολεμούν, ενώ γνωρίζουν ότι η υπόθεση είναι οριστικά χαμένη, καταδεικνύει και τη συνειδησιακή τους αλλοτρίωση.

2.Ο ΣΥΡΙΖΑ, πάντως, έως τώρα δεν κατέθεσε πρόταση μομφής. Το συζητάτε για πριν το φθινόπωρο;

Εκτιμώ ότι μέχρι σήμερα δεν ήταν σκόπιμο και αποτελεσματικό. Η πρόταση μομφής είναι ένα από τα όπλα της Αντιπολίτευσης στην κοινοβουλευτική της φαρέτρα. Αλλά για να ασκηθεί τελεσφόρα, πρέπει να είναι επιστέγασμα της κοινωνικής κινητικότητας και της αυξανόμενης συνειδητοποίησης του λαού. Ο καιρός δεν προσφέρεται για αλυσιτελείς κοινοβουλευτικούς τακτικισμούς στο κοινωνικό κενό, που χρησιμοποιήθηκαν κατά κόρον στο παρελθόν για εντυπώσεις. Η Αριστερά πρέπει να παρεμβαίνει με συνυπολογισμό των δικών της δυνάμεων-δυνατοτήτων και της προσφορότητας των κοινοβουλευτικών συσχετισμών.

3.Η απόφαση Βενιζέλου να αναλάβει αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, τι σηματοδοτεί για το ΠΑΣΟΚ;

Το ΠΑΣΟΚ, από τότε που έγινε όχημα εισαγωγής του πιο σκληρού και αντικοινωνικού προγράμματος του επιθετικού νεοφιλελευθερισμού, είχε προδιαγεγραμμένο μέλλον. Χωρίς έρμα, χωρίς την ανάμνηση των συλλογικών εγχαράξεων, οδηγείται σε πλήρη διάλυση και αφανισμό. Δεν έχει πλέον ούτε ιδεολογικές αναστολές και, όσο υπάρχει ακόμα ως κοινοβουλευτική ομάδα (μετέωρη και χωρίς κοινωνική αντιστοίχηση), θα εφαρμόσει αυθεντικότερα το Μνημόνιο. Η αιτιολογία ότι έτσι σώζει τη χώρα, δεν πείθει πλέον ούτε τα στελέχη του τής πρώτης μνημονιακής κυβέρνησης.

4.Είστε επικεφαλής της Επιτροπής Μνημονίου του ΣΥΡΙΖΑ. Τελικά, ποια είναι η θέση σας; Τι θα πράξετε, εάν γίνετε κυβέρνηση;

Μετά από νωπή λαϊκή εντολή και την πλήρη ενημέρωση του λαού, η κυβέρνηση της Αριστεράς με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ θα ξεδιπλώσει προς την παγκόσμια κοινή γνώμη και τα όργανα της Ευρωπαϊκής Τεχνοδομής το δικό της σχέδιο επιθετικής διαπραγμάτευσης, που θα έχει τους εξής άξονες:

α)Καταγγελία του Μνημονίου και ακύρωση των εφαρμοστικών του νόμων με άμεση προτεραιότητα αυτών που αφορούν τα εργασιακά, ασφαλιστικά και συλλογικά δικαιώματα και θεσμούς,

β)επαναδιαπραγμάτευση της Δανειακής Σύμβασης με διαγραφή του χρέους, στο οποίο, εκτός από το μεγάλο επαχθές τμήμα του, θα συνυπολογιστεί ποσοτικοποιημένα και το μέγεθος της οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής, που προξένησε το υφεσιακό και πλουτοκλεπτικό μνημονιακό πρόγραμμα, κάτι που είναι πανθομολογούμενο από την παγκόσμια οικονομική συστημική σκέψη, αλλά και το ίδιο το ΔΝΤ,

γ)διεκδίκηση πακέτου ανάπτυξης και άμεσης χρηματοδότησης του προγράμματος οικονομικής ανασυγκρότησης προς την κατεύθυνση των συμπλεγμάτων σύνθετης οικονομικής δραστηριότητας που αξιοποιούν τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα, χωρίς υποχρεώσεις, αφού η Τρόικα και η Γερμανία που μας κατέστρεψαν θα πρέπει να αναδεχθούν το κόστος της διάσωσης-ανάπτυξής μας,

δ)αποπληρωμή του όποιου υπολοίπου νομιμοποιημένου μέρους του χρέους (αν υπάρξει) με ρήτρα ανάπτυξης, που θα καθοριστεί κατά το υπόδειγμα παλαιότερων συμφωνιών όπως π.χ. της Συμφωνίας του Λονδίνου για τη Γερμανία το 1953.

5.Και αν οι δανειστές αντιδράσουν, αρνηθούν, μέχρι πού θα φτάσετε;

Αν παρατηρηθεί το παράδοξο η Γερμανία να θέλει να «σφάξει την κότα» που «της κάνει τα χρυσά αυγά» (Ούλριχ Μπεκ κ.ά.), δηλαδή να επιδιώξει το σταδιακό «ξήλωμα» της ΟΝΕ, τότε θα απευθυνθούμε στον λαό και θα τον ενημερώσουμε πλήρως. Θα τον προετοιμάσουμε για δημοψήφισμα ή εκλογές, κρίνοντας το κατά περίπτωση πρόσφορο. Αναγκαστικά πλέον θα ακολουθήσουμε τον δρόμο της απορριπτικής διαπραγμάτευσης, καταγγελίας και ακύρωσης του προγράμματος των δανειστών. Μια κυβέρνηση της Αριστεράς πρέπει να είναι έτοιμη για όλα, αν συναντήσει την απόλυτη άρνηση. Το να παραιτηθείς μόνος σου από το όπλο της επιθετικής διαπραγμάτευσης, αφού μ’αυτό θα μετακυλήσεις το κόστος της διάσωσής μας στην Τριαρχία των δανειστών και τη Γερμανία που μας κατέστρεψαν, είναι λιποταξία και πελώριο σφάλμα.

6.Μέχρι και στην επιστροφή στο εθνικό νόμισμα κ.Μητρόπουλε;

Αν η μοναδική θέση που μας επιφυλάσσεται είναι η λεηλασία του διαχρονικού υλικού και άυλου πλούτου της πατρίδας μας, η αρπαγή της περιουσίας των Ελλήνων, η εργασιακή ειλωτεία για όλους και η ανεργία πάνω από 30%, συνθήκες που συγκροτούν την «αποικία χρέους» (όπως λέει και ο Νίκος Κοτζιάς), τότε η εθνική και κοινωνική αυτοσυντήρηση δεν μπορεί να έχει την πολυτέλεια νομισματικών αναστολών. Τότε όλα θα πρέπει να μπουν στο τραπέζι…, ακόμα και το ζήτημα του νομίσματος, αφού προηγουμένως ενημερωθεί ο Λαός και τηρηθούν πλατειές, δημοκρατικές και συναινετικές διαδικασίες.

7.Σχετικά με τις μετεκλογικές σας συνεργασίες, αν βεβαίως έρθετε πρώτη δύναμη στις εκλογές. Η ΔΗΜΑΡ είναι εν δυνάμει σύμμαχός σας, ή την απορρίπτετε προκαταβολικά;

Το ζήτημα τίθεται πρόωρα. Πρέπει πρώτα να λειτουργήσουν διαδικασίες μετάγνωσης, να απορριφθούν οι μύθοι και οι ευρωπαϊκές πλάνες και να αποκρυσταλλωθούν οι πολιτικές γραμμές. Δυστυχώς η ηγεσία της ΔΗΜΑΡ χρεώθηκε την «κοινωνική» επένδυση του σκληρού πακέτου του Μνημονίου. Συνέβαλε στην άμβλυνση και τιθάσευση των λαϊκών αντιδράσεων. Προσβλέπουμε στη συνεργασία με μέλη και στελέχη βάσης που εκδήλωσαν ειλικρινά και έγκαιρα την άποψη ότι το Μνημόνιο δεν εφαρμόζεται χωρίς περιστολή της δημοκρατίας. Πάντοτε οι συνεργασίες πρέπει να γίνονται χωρίς αμοραλισμό και επί τη βάση αρχών.

8.Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες; Γιατί γίνεται πολλή κουβέντα στο συγκεκριμένο θέμα…

Δεν βρίσκεται στο πλάνο της μέχρι σήμερα διαμορφωμένης πολιτικής συμμαχιών μας.

9.Η θέση σας για τις συνιστώσες; Πρέπει να διαλυθούν ή όχι στο Συνέδριο;

Η προϊούσα σύγκλιση στην κεντρική πολιτική θέση, όπως εξειδίκευσα παραπάνω, που δύσκολα μπορεί να απορριφθεί, δεν αφήνει πολλά περιθώρια για διακριτότητα σε επίπεδο συνιστωσών.

Υποστηρίζουμε όμως σταθερά ότι χρειάζεται ένας πολυτασικός αλλά ενιαίος φορέας. Το απαιτεί η δυναμική και προοπτική εξουσίας. Κανένα Κίνημα και κανένα κόμμα, και μάλιστα προοδευτικής κατεύθυνσης, δεν διεκδίκησε τελεσφόρα την κυβέρνηση, σε συνθήκες συντριβής του Λαού και της Κοινωνίας με προβολή διαφορετικών απόψεων που κατακερματίζουν τον αναγκαίο ενιαίο λόγο. Ο Λαός θέλει σαφήνεια, σθένος, πρόγραμμα και σοβαρότητα που προκύπτει από το ενιαίο περιεχόμενο και χωρητικότητα των λέξεων.

10.Γιατί υπάρχουν αντιδράσεις στο εσωτερικό σας για την εκλογή του Αλέξη Τσίπρα από το Συνέδριο; Γιατί θέλετε να ‘κοντύνετε’ τον Πρόεδρό σας;

Oι διαφαινόμενες κρίσιμες κυβερνητικές ευθύνες σε περίοδο βαθειάς κρίσης απαιτούν, κατά τη διαλεκτική θεωρία και πρακτική, ενίσχυση του ρόλου των κεντρικών προσώπων. Γι’αυτό υποστηρίζω την εκλογή του ηγέτη μας από το ευρύτερο αντιπροσωπευτικό σώμα, δηλαδή το Συνέδριο.

11.Ο ΣΥΡΙΖΑ κ.Μητρόπουλε στις εκλογές πήγε από το 4% στο 27% και όμως το στελεχιακό του δυναμικό παραμένει το ίδιο. Χρειάζεται και τι είδους αλλαγές στο Συνέδριο κατά τη γνώμη σας;

Απαιτείται επίγνωση των συντελεστών της εκτόξευσης του ποσοστού μας. Η απαρχή έγινε στις Αυτοδιοικητικές Εκλογές του Νοεμβρίου 2010, όταν ηγήθηκα του ψηφοδελτίου στην Περιφέρεια Αττικής. Τότε δώσαμε την πρώτη υπολογίσιμη ώθηση στον φορέα, παρά την πολυδιάσπαση του χώρου.

Η ευδιάκριτη προτίμηση άλλωστε του εκλογικού σώματος στους υποψηφίους που προέρχονταν από τον σοσιαλιστικό χώρο στις εκλογές του Μαΐου 2012, έδειξε τα κοινωνικά ρεύματα που συνέβαλαν στην εκλογική εκτόξευση του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ.

Το νέο μεγάλο πολιτικό υποκείμενο δεν χωρά στην παλιά οργανωτική και στελεχιακή εκπροσώπηση. Όλοι θα συμβάλλουμε στην αντιστοίχηση κοινωνικής βάσης και οργανωτικής δομής. Εύχομαι το σώμα του Συνεδρίου να το πετύχει!