Η έκδοση της ΠΝΠ της 11^ης-6-2013 (ΦΕΚ Α 139) και της ΚΥΑ ΟΙΚ.02/11-6-2013 (ΦΕΚ Β 1414), που αφορούν η μεν πρώτη στην κατάργηση των φορέων κ.λπ. του ευρύτερου Δημόσιου Τομέα, η δε δεύτερη στο κλείσιμο της ΕΡΤ ΑΕ, που συνεπιφέρει και την απόλυση του συνόλου των εργαζομένων (μεταξύ των οποίων μεγάλο ποσοστό εξειδικευμένου διοικητικού, τεχνικού, δημοσιογραφικού, καλλιτεχνικού κ.λπ. προσωπικού), έδειξε πόσο η Τριαρχία των δανειστών και η ελληνική κυβέρνηση …σέβονται και …τιμούν το δικαίωμα της ενημέρωσης!!

Η κατάργηση της ΕΡΤ είναι μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου κατάργησης-συρρίκνωσης-συγχώνευσης-ενοποίησης Οργανισμών, όπως προβλέπει το άρθρο 66 (παρ. 1) του ν. 4002/2011. Είχαν προηγηθεί οι Οργανισμοί Εργατικής Κατοικίας και Εργατικής Εστίας, ως Οργανισμοί «ήσσονος κοινωνικού σκοπού»…

Η ΕΡΤ κυρίως, αλλά και οι άλλοι Οργανισμοί που θα ακολουθήσουν, εντάσσονται στο πρόγραμμα της μνημονιακής κατάλυσης των μορφωμάτων κοινωνικής οικονομίας που λειτουργούν σε κάθε πολιτισμένη χώρα. Η στόχευση είναι να απολυθούν μαζικά οι εργαζόμενοι και να απελευθερωθεί ζωτικός χώρος που θα καταληφθεί από τους ιδιώτες.

Το βίαιο και αυταρχικό περιστατικό της ΕΡΤ ΑΕ ήταν σχεδόν αναμενόμενο! Όλοι θυμούνται τους κορυφαίους κυβερνητικούς παράγοντες, αλλά και τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, να μιλούν για την ανάγκη «να εκπλαγούν ευχάριστα οι δανειστές από μία υψηλού συμβολισμού, μεγάλης αξίας και ικανού προσωπικού κατάργηση δημόσιας επιχείρησης» που θα διατυμπάνιζε στις αγορές τον μεταρρυθμιστικό ζήλο της τρικομματικής κυβέρνησης… Είναι λυπηρό που δημόσιοι παράγοντες του 21^ου αιώνα μιλούν με όρους μιας αποδεδειγμένα παρωχημένης και καταστροφικής οικονομικής αίρεσης!

Σ’αυτή την επιχείρηση …«γοητείας» των αγορών και κυρίως των Γερμανών ηγεμόνων, απέβλεπε το όλο εγχείρημα. Ο τρόπος και η αισθητική, η αιτιολογία και η επιθετική τακτική των κυβερνόντων, εντάσσονται στην επίδειξη πυγμής προς τους εργαζομένους και τον λαό.

Δεν είναι μόνο η αντίληψη της συγκυβέρνησης και της Τριαρχίας των δανειστών για την ανάγκη αντικειμενικής ενημέρωσης από δημόσιο φορέα που ξενίζει τους Έλληνες. Είναι και η ευκολία με την οποία η Δικαιοσύνη αντιμετώπισε το προωθούμενο θεσμικό πλαίσιο, που περιορίζει την άσκηση του σημαντικού αυτού δημόσιου αγαθού και γενικώς νομιμοποιεί το κυβερνητικό σχέδιο!

Δυστυχώς η νομοτεχνικώς πρόχειρη και αντιφατική ΚΥΑ δεν σέβεται ούτε τον νόμο, ούτε τις διατάξεις περί ομαδικών απολύσεων, ούτε αυτές περί μεταβίβασης και διαδοχής επιχείρησης ως προς τις εργασιακές σχέσεις, ούτε τον έγγραφο τύπο της καταγγελίας των συμβάσεων και της ταυτόχρονης καταβολής αποζημίωσης κατά τα προβλεπόμενα από τον ν.2112/1920 (όπως έχει τροποποιηθεί), ούτε ασφαλώς το Ευρωπαϊκό Δίκαιο. Κι ενώ υπόσχεται την αποζημίωση των πολλαπλώς παρανόμως και ακύρως απολυμένων της ΕΡΤ, εν τούτοις παραβιάζει όλες τις προηγούμενες διατάξεις ανενδοίαστα!

Εξάλλου, η προσωρινή διαταγή του Προέδρου του ΣτΕ δεν αναστέλλει την ΚΥΑ ως προς το ζήτημα των εργασιακών σχέσεων, την κατάργηση του φορέα κλπ.  Κοντολογίς ακολουθεί τη λογική της ΚΥΑ χωρίς να θέτει ως προς το άνοιγμα του φορέα ούτε ενδεικτικό εύλογο χρόνο. Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι τα μείζονα πολιτικά ζητήματα δεν λύνονται δικαστικώς, αλλά με πολιτικούς και συνδικαλιστικούς αγώνες.

Ωστόσο η συμπεριφορά της ΕΡΤ δεν ήταν άμεμπτη κατά τη διάρκεια της μνημονιακής καταιγίδας. Με πολλές εκπομπές της συνετέλεσε στην εδραίωση του Μνημονίου ως …μονόδρομου για τη χώρα. Οι προσλήψεις και οι αναθέσεις δεν γίνονταν πάντα με νόμιμο και αξιοκρατικό τρόπο. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ όμως υπερασπίζεται όλους τους εργαζόμενους ανεξαρτήτως αν ανταποκρίθηκαν στο καθήκον της αντικειμενικής ενημέρωσης, διότι δεν θέλει ανθρωποθυσίες, ούτε συρρίκνωση του δημόσιου αγαθού της ενημέρωσης, της ψυχαγωγίας, της πολιτιστικής παράδοσης και της εθνικής διασύνδεσης με τον πανταχού Ελληνισμό!

Η Αριστερά οφείλει να εκπονήσει συγκεκριμένο σχέδιο για έναν δεσπόζοντα, πλήρη, συμμετοχικό, αυτοδιαχειριζόμενο και αντικειμενικό δημόσιο φορέα ενημέρωσης και παραγωγής πολιτισμού, στον οποίο θα χρησιμοποιήσει όλους τους σημερινούς εργαζομένους-απολυμένους που μπορούν να ανταποκριθούν στο μεγάλο αυτό κοινωνικό και εθνικό καθήκον, αφού τώρα και οι φιλομνημονιακοί από αυτούς «έζησαν στο πετσί τους» τον βίαιο, αυταρχικό, απεχθή, αντικοινωνικό και αντεθνικό χαρακτήρα του προγράμματος των δανειστών.-

(*)Ο Αλέξης Π. Μητρόπουλος είναι βουλευτής του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-Ε.Κ.Μ. και Πρόεδρος της Ένωσης για την Υπεράσπιση της Εργασίας και του Κοινωνικού Κράτους (ΕΝΥΠΕΚΚ, www.enypekk.gr).